जनशक्ती संपादकीय….
राज्यातील राजकारणात गेल्या काही वर्षांत एक विचित्र चक्रव्यूह तयार झाला आहे. एका घरात वडिलांचे राजकीय वारसत्व मुलाला किंवा मुलीला सोपवले जात आहे, तर दुसऱ्या घरात तेच किंवा त्याहून अधिक राजकीय गुंतागुंतीतले खेळ सुरू आहेत. या परिस्थितीत, एकीकडे जनतेच्या अपेक्षा व दुसरीकडे नेत्यांची सोयीस्करपणे घरात ठेवलेली सत्ता, हे चित्र अधिक स्पष्ट होते.
कथानकाची सुरुवात एका साध्या गावातून होते, जिथे शंकरनाथ पाटील हे ज्येष्ठ राजकारणी आहेत. त्यांच्या पुढील निवडणुकीच्या तयारीत, त्यांच्या मुलाने, समीरने, आपल्या वडिलांच्या पार्टीत प्रवेश केला. या प्रक्रियेत, शंकरनाथ हे आपल्या संपूर्ण कारकिर्दीतच मुलाच्या राजकारणात प्रवेशाला विरोध करत होते, परंतु सत्तेच्या भुकेने त्यांना आपल्या विचारांवर पुनर्विचार करायला लावला.
दुसरीकडे, गावातील दुसरा राजकीय थेट कनेक्शन असलेला कुटुंब आहे – माया देसाई. माया तिच्या वडिलांचा स्थानिक राजकारणात इतिहास असून, ती एक स्वतंत्र उमेदवार म्हणून उभी राहण्याचा विचार करत आहे. मात्र, तिच्या वडिलांनी तिला सांगितले की, “गेल्या पिढ्या एकाच पक्षात राहूनच शक्ती बनवली आहे.
या दोन्ही कुटुंबांमध्ये खूप संघर्ष सुरू झाला. समीर व मायाचा एकत्र येण्याचा प्रयत्न लोकांच्या मनात आणत आहे की, “घराघरात राजकारण होणे आवश्यक आहे, पण त्यातले सत्य मात्र संकुचित होत आहे. गावकऱ्यांची स्थिती पाहता, त्यांनी या दोन्ही कुटुंबांच्या राजकारणाची लूट झाली आहे, परंतु तीच त्या कुटुंबांना अधिक शक्तिशाली बनवते. एकीकडे शंकरनाथ आणि समीर आपल्या वडिलांची गॅरेज विकत घेण्याच्या प्रकरणात गुंतले आहेत, तर माया आपली स्वतंत्र ओळख निर्माण करण्यासाठी धडपडत आहे.
या संघर्षामध्ये, गावातील लोकांना प्रश्न पडला आहे – “राजकारण हे जरी घराघरात राहिले, तरी जनतेच्या हिताचा विचार होतो का?” हे विचारल्यावर, त्यांनी एकत्र येऊन एक नवीन चळवळ उभी केली, जी पारंपरिक राजकारणी कुटुंबांच्या विरोधात होती.
यातून एक नवीन कथा जन्माला येते. ही कथा फक्त सत्तेशी संबंधित नसून, ती एक वज्रवाणी आहे – राजकारणाचे वास्तव आणि जनतेच्या हक्कांचे महत्त्व. अशा प्रकारे, राज्यातील राजकारणात एक नवीन सूर लावला जातो, ज्यात नेत्यांची सत्ता सोयीस्करपणे भांबळली जात नाही.
या कथेचा संदेश स्पष्ट आहे राजकारण हे फक्त कुटुंबीयांचे नसून, ते सर्वांचं आहे. राजकारणी घराघरात असले तरी, ते जनतेच्या हितासाठी कार्य करणे आवश्यक आहे, अन्यथा त्यांना त्यांच्या वर्तनाचा परिणाम भोगावा लागेल. सध्या महाराष्ट्रातील राजकारणात ही असेच काही प्रकार सुरू आहेत.
शरद पवार यांच्या कुटुंबात काका पुतणे यांनी दोन्हीही सोयस्करपणे दोन पक्ष सुरू केले आहेत. एकनाथ खडसे राष्ट्रवादी काँग्रेस शरद पवार गटात तर सुनबाई भाजपचे खासदार आहेत. बीडच्या मुंडे घरात धनंजय मुंडे राष्ट्रवादी अजित पवार गटाकडून आमदार तर बहीण पंकजा मुंडे भाजपची आमदार. आता तर बापा वरुद्ध मुलगा अशीही लढाई दिसणार आहे यात नवल वाटायला नको. नारायणराव भाजपात तर मुलगा निलेश राणे शिवसेना एकनाथ शिंदे घाट आमदार गणेश नाईक भाजपात तर मुलगा राष्ट्रवादी काँग्रेस शरद पवार गटात, राष्ट्रवादी काँग्रेस अजित वर्गाची नरहरी झिरवळ एका गटात तर दुसरा मुलगा राष्ट्रवादी काँग्रेस शरद पवार गटात. राष्ट्रवादी काँग्रेस अजित पवार गटात छगन भुजबळ आहेत तर मुलगा शरद पवार गटात जाण्याच्या हालचाली सुरू आहेत.
एकुणच महाराष्ट्राच्या राजकारणातील सत्ता संघर्ष पाहता कोणालाही नव्या चेहऱ्यांना संधी द्यायची नाही तर उलट सत्ता वेगळ्या पक्षाचा झेंडा घेवून सत्ता एकाच घरात कशी राहील हे सोयीस्करपणे राजकारण होताना दिसत आहेत.
